Those tiniest of images: incorrigible

lodged in the mud of memory, neither

buried nor wholly retrievable. And yet

each one, in itself, a fleeting resurrection,

a moment otherwise lost.

Here, we walk.

Always look around.

P. Auster

Central Park, 1905

This glow, this intense glow. This unique love in this city that has known so many. This city, which he has always loved with the same tenderness as he loves me now.

Dancing with its gentle tease.

How I'd love to walk there with him again.

American beauty

"I had always heard your entire life flashes in front of your eyes the second before you die. First of all, that one second isn't a second at all, it stretches on forever, like an ocean of time...

For me, it was lying on my back at Boy Scout camp, watching falling stars...

And yellow leaves, from the maple trees, that lined my street...

Or my grandmother's hands, and the way her skin seemed like paper...

And the first time I saw my cousin Tony's brand new Firebird...

And Janie... And Janie... And... Carolyn.

I guess I could be pretty pissed off about what happened to me... but it's hard to stay mad, when there's so much beauty in the world. Sometimes I feel like I'm seeing it all at once, and it's too much, my heart fills up like a balloon that's about to burst...

And then I remember to relax, and stop trying to hold on to it, and then it flows through me like rain and I can't feel anything but gratitude for every single moment of my stupid little life...

You have no idea what I'm talking about, I'm sure. But don't worry... you will someday."

Die Kunst der Fuge

IV

En hoog in de winterse ijlte voetsporen in de sneeuw,
een man en een vrouw die hierheen kwamen lopen, hier

—stappen het enige wat van hen bleef, een paar lijnen
dunne, door elkaar heen dwalende lijnen, herinnering

en verlangen, die beide, maar waaraan en waarnaar—
hier waar wij zijn, niets dan wij, en sneeuw,

sneeuw waarin nog geen stap is gezet.






Omdat het leven nog altijd zo wonderbaarlijk mooi is. En zo zacht, zo puur, zo nieuw. Als sneeuw.

Al mijn mooiste wensen.

Ik beloof dat ik

zal blijven

als een hand die niet

beweegt op zoek naar

meer en verder

maar die ligt en licht

zijn warmte geeft

in een schoot

zacht en geborgen

om te houden

lief en lach

(en ach mijn lief je lacht zo zacht)

en zoveel daar

te laten gaan.

als een soort van blijven

IV

De gedachte aan het volmaakt open
einde, dat iets ophoudt nog
voor dat het eindigt
verdwijnt voor het
weg is, ligt voor
het ligt,

die is er.

Guaranteed

Leave it to me as I find a way to be

Als je nooit de horizon gezien hebt, weet je niet dat er een grens is aan je blik.

Still

breathing in his universe

And then I remembered to relax

and let it flow through me

like rain